दसैँको रौनकसँगै गाउँघरमा रोटे पिङ घुम्न थालेको छ। गोरखाको अजिरकोट गाउँपालिका–सिरानडाँडामा स्थानीयवासी रोटे पिङमा रमाइरहेका छन्। दसैँ मनाउन गाउँ फर्किएकादेखि बालबालिकासम्म पिङमा मच्चिँदा गाउँमा चाडपर्वको उमंग थपिएको छ।
नेपाली समाजमा दसैँ र पिङको सम्बन्ध पुस्तौँ पुरानो छ। दसैँका बेला पिङ हाल्ने र खेल्ने परम्परा नेपाली लोकसंस्कृतिको एउटा महत्त्वपूर्ण हिस्सा हो। विशेषगरी गाउँघरमा स्थानीयवासी मिलेर काठ जुटाउने, पिङ बनाउने र सामूहिक रूपमा खेल्ने चलनले आपसी सद्भाव र सहकार्यको भावना झल्काउँछ।
रोटे पिङ केवल मनोरञ्जनको साधन मात्र होइन, गाउँको सामूहिक जीवनशैली र स्थानीय सीपसँग जोडिएको परम्परा पनि हो। काठको संरचनामा आधारित यो पिङमा एकैपटक धेरै जना बसेर घुम्दै रमाइलो गर्न सक्छन्। आधुनिक मनोरञ्जनका साधन बढ्दै गए पनि गाउँघरमा रोटे पिङको आकर्षण अझै घटेको छैन।
दसैँमा पिङ खेलेर कम्तीमा एकपटक भए पनि जमिन छाड्नुपर्छ भन्ने जनविश्वाससमेत छ। यही विश्वास र परम्पराले दसैँमा पिङ खेल्ने चलनलाई थप विशेष बनाएको छ।
दसैँ मनाउन गाउँ फर्किएकाहरूका लागि रोटे पिङ बाल्यकालका सम्झना ताजा बनाउने माध्यम पनि हो। पिङको घुमाइसँगै गुञ्जिने हाँसो र रमाइलोले गाउँमा दसैँको छुट्टै रौनक थपेको छ।
सिरानडाँडामा घुमिरहेको रोटे पिङले दसैँको उमंग मात्रै बढाएको छैन, नेपाली लोकसंस्कृति र पुस्तौँदेखि चलिआएको परम्परालाई पनि जीवन्त राखेको छ।
