नेपाली सडकमा रोयल इन्फिल्डको उपस्थिति केवल दुई पाङ्ग्रे सवारीको सीमामा अडिँदैन, यसले समयसँगै निर्माण भएको एउटा जीवनशैली र पहिचान बोकेको छ।

यही विरासतलाई निरन्तरता दिँदै आधुनिकताको नयाँ स्वाद थप्ने प्रयासस्वरूप भर्खरै नेपाली बजारमा आएको रोयल इन्फिल्ड गोवन क्लासिक ३५० अहिले विशेषगरी युवा पुस्तामाझ आकर्षणको केन्द्र बन्दै गएको छ।

परम्परागत डिजाइनलाई आधुनिक सौन्दर्यसँग मिसाउने प्रयास यसको पहिलो विशेषता हो। ‘बबर’ शैलीमा तयार गरिएको यो बाइकले गोवाको स्वतन्त्र र रंगीन जीवनशैलीलाई झल्काउने गरी बनावट पाएको छ। एल्युमिनियम फिनिशको ‘ह्वाइट वाल टायर’, आकर्षक कलर स्किम र फरक देखिने प्रोफाइलले यसलाई भीडबाट अलग पहिचान दिन्छ।

स्पोक ह्विलमा ट्युबलेस टायरको प्रयोगले परम्परागत संरचनाभित्रै आधुनिक सुविधा समेटिएको संकेत गर्छ। नेपालजस्तो भौगोलिक विविधता भएको देशमा बाइकको मूल्यांकन केवल लुक्सले मात्र हुँदैन, यसको प्रदर्शन र व्यवहारिकताले पनि उत्तिकै अर्थ राख्छ। यही सन्दर्भमा हेर्दा, बीएस ६ एफआई इन्जिनले दिने स्थिर शक्ति र इन्धन दक्षता, उबडखाबड तथा घुमाउरा सडकका लागि उपयुक्त देखिन्छ। अगाडि र पछाडि दुवैतर्फ डिस्क ब्रेकसँगै डुअल च्यानल एबीएस जडान हुनु सुरक्षा पक्षमा गरिएको गम्भीर तयारी हो।

आरामदायी यात्राका लागि ७५० एमएम सिट हाइट र १७० एमएम ग्राउन्ड क्लियरेन्स जस्ता विशेषताले दैनिक आवागमनदेखि लामो दूरीका यात्रासम्म सहजता दिन्छन्। विशेषगरी, नेपाली सडकको असमान सतहमा बाइक नियन्त्रण र स्थायित्व कायम राख्न यी पक्ष महत्वपूर्ण मानिन्छन्।
प्रविधिको प्रयोगमा पनि यो बाइक पछाडि परेको छैन।

एलईडी हेडलाइट, डिजिटल–एनालग डिस्प्ले र ट्रिपर नेभिगेसन जस्ता सुविधाले परम्परागत लुक्सभित्र आधुनिक अनुभव दिने प्रयास गरिएको छ। साथै, युवापुस्ताको रोजाइलाई ध्यानमा राख्दै विभिन्न आकर्षक रंग विकल्प उपलब्ध गराइनु बजार रणनीतिको अर्को संकेत हो। मूल्यका हिसाबले हेर्दा, सिंगल टोन र डुअल टोन भेरियन्टबीचको सानो अन्तरले ग्राहकलाई रोजाइको स्वतन्त्रता दिन्छ।

यो सेग्मेन्टमा फरक शैली र पहिचान खोज्ने राइडरका लागि यो मोडल प्रतिस्पर्धात्मक विकल्प बन्न सक्ने देखिन्छ। यसरी हेर्दा, रोयल इन्फिल्ड गोवन क्लासिक ३५० केवल नयाँ उत्पादन मात्र नभई, परम्परा र आधुनिकताको संगमको एउटा प्रयास हो—जहाँ शैली, प्रदर्शन र पहिचान एकैसाथ अघि बढ्न खोजिरहेका छन्।

काठमाडौँ— समकालीन नेपाली गजलको आकाशमा एउटा नयाँ र सुमधुर लहर थपिएको छ। गजलकार आरजु गिरीद्वारा दिक्पाल छन्दमा रचित मनोभावनात्मक गजल ‘सम्झेर प्यार’ भर्खरै सार्वजनिक भएको छ।

यस गजलमा गायिका तथा संगीतकार बबिना भट्टराई र गायक राज सिग्देलको प्राणप्रिय स्वर सुन्न सकिन्छ। संगीतकार भट्टराईकै सुमधुर संगीत रहेको यस गजललाई किरण कँडेलले एरेन्ज गरेका हुन्। “नेपाली गजलबहार” युट्युब च्यानलमार्फत सार्वजनिक गरिएको यस गजलको भिडियो केशव राज भट्टले निर्देशन गरेका छन्।

शब्दभित्रको दर्शन र समर्पण गजलका प्रत्येक शेरले प्रेम, प्रतीक्षा र समर्पणको गहिरो दर्शन बोकेका छन्। गजलकारले प्रेमलाई क्षणिक आकर्षणभन्दा माथि उठाएर जीवनको मार्गदर्शन गर्ने स्थायी शक्तिका रूपमा प्रस्तुत गरेका छन्।

सम्झेर प्यार तिम्रो साँचेर जिन्दगानी लेखेर प्रेम गाथा आहा भयो कहानी…

गजलको यो मत्ला (पहिलो शेर) ले प्रेमको स्मृतिलाई नै जीवनको आधार मानेको छ। कविवर गोविन्दराज विनोदी र गजलकार उत्तम विचारका अनुसार, यो गजल छन्दको कठोर अनुशासनमा बाँधिएर पनि निकै सरल र मर्मस्पर्शी बनेको छ।

तृष्णा र आत्मसमर्पणको भाव गजलले मानवीय सम्बन्धमा साथ र एक्लोपनको द्वन्द्वलाई मात्र देखाउँदैन, बरु समयको महत्वलाई पनि उजागर गर्छ। “बेला छँदै पिलाऊ प्याला” भन्दै गजलकारले जीवनको मधुर अनुभूतिको प्यास समयमै मेटाउन आग्रह गरेका छन्।

गजलको अन्तिम शेर (मक्ता) मा प्रेमको उच्चतम रूप ‘आत्मसमर्पण’ झल्किएको छ:

बुन्दैछु प्रेममाला आऊ लिएर डोली सुम्पेर जिन्दगी यो तिम्रै हुनेछु रानी

यहाँ ‘रानी’ हुनुको अर्थ केवल दर्जा पाउनु होइन, बरु प्रेमीको हृदयमा सुरक्षित र सम्मानित स्थान प्राप्त गर्नु हो। “म” र “तिमी” बाट माथि उठेर “तिम्रै” हुने यो भावले गजललाई भक्तिमार्गको उचाइमा पुर्‍याएको छ।

समग्रमा, शब्द, स्वर र संगीतको त्रिवेणी बनेको ‘सम्झेर प्यार’ नेपाली गजल क्षेत्रको एउटा उत्कृष्ट सिर्जना बनेको छ। यसले दर्शक र श्रोतालाई प्रेमको एक गहिरो भावानुभूति यात्रामा लैजान सफल देखिन्छ।

काठमाडौँको बल्खुस्थित सुकुम्बासी बस्तीमा अहिले बेग्लै दृश्य देखिएको छ। वर्षौँदेखि बागमतीको तिरमा सानो संसार बसाएका सुकुम्बासीहरू आज आफ्नै हातले आफ्नो आश्रय भत्काउन र सरसामान पोको पार्न विवश छन्।

सरकारले नदी किनार खाली गर्न माइकिङ गरेपछि यहाँका बासिन्दाहरू आफ्ना सरसामान सुरक्षित राख्न र उचित ठाउँको खोजीमा दौडधुप गरिरहेका छन्।

जिल्ला प्रशासन कार्यालयको सूचना र महानगरको सक्रियतापछि बिहीबार बिहानैदेखि बल्खु क्षेत्रमा सामान ओसार्नेको लर्को लागेको छ। कतै टहरा भत्काउँदै गरेको आवाज सुनिन्छ त कतै भविष्यको चिन्ताले भरिएका अनुहारहरू देखिन्छन्। नदी किनारलाई स्वच्छ र सुन्दर बनाउने सरकारी लक्ष्य भए पनि, आफ्नै थातथलो नभएकाहरूका लागि यो विस्थापन निकै चुनौतीपूर्ण बनेको छ।

बल्खुदेखि वंशीघाटसम्म फैलिएको यो अभियानले नदी किनारका अनधिकृत बस्तीहरू अब बिस्तारै इतिहास बन्ने संकेत दिएको छ। महानगरको यो कदमसँगै वर्षौँदेखिको बस्ती रित्तिँदै जाँदा त्यहाँका बासिन्दाहरू भने ‘अबको रात कहाँ बिताउने’ भन्ने अन्योल र पिरलोमा छन्।